هم شاگردی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گِ) (ص نسب.) دو یا چند شاگرد که نزد یک معلم درس میخوانند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گِ) (ص نسب.) دو یا چند شاگرد که نزد یک معلم درس میخوانند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
همشاگردی . [ هََ گ ِ ] (ص مرکب ) هم شاگردی . آنکه با دیگری در یک مدرسه شاگردی کند. هم مدرسه . همدرس . همکلاس . رجوع به این مدخل ها شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی