هلیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هلیل . [ هَُ ل َ ] (ع اِ مصغر) مصغر هل است . (منتهی الارب ). رجوع به هل شود.
هلیل . [ هَِ ] (اِخ ) دهی است از بخش اردکان شهرستان یزد که ٦٩ تن سکنه دارد. آب آن از قنات و محصول عمده اش غله و کاردستی زنان کرباس بافی است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).