فرهنگ لغت

هلیله

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(هَ لِ) (اِ.) درختی از تیرة کمبرتاسه و از ردة دولپه‌ای‌ها که دارای میوة بیضوی شکلی به اندازة یک سنجد ریز است. میوة این گیاه مصرف طبی دارد و خشک شدة آن را به عنوان قابض به کار می‌برند، این گیاه خاص نواحی حاره‌است.<br>

معنی هلیله | فرهنگ لغت