هلیسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هلیسه . [ هََ س َ / س ِ ] (اِ) ستونی باشد که آنجا مردمان کشتی را به زور می آرند و بر آن ستون ریسمانی پیچند و مردمان به جانب خود میکشند تا به کناره برسد. (غیاث ). ◄ چوبکی باشد پهن که کشتی های کوچک را بدان رانند و ملاحان وقت راندن «هلیسه هلیسه » گویند. (غیاث از مصطلحات ).