هلوچین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هلوچین . [ هَُ ] (اِ) ریسمانی باشد که در روزهای عید و جشن از جایی آویزند و زنان و کودکان بر آن نشینند و در هوا آیند و روند. (برهان ). رجوع به هُلو شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هلوچین . [ هَُ ] (اِ) ریسمانی باشد که در روزهای عید و جشن از جایی آویزند و زنان و کودکان بر آن نشینند و در هوا آیند و روند. (برهان ). رجوع به هُلو شود.