هلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هلة. [ هََ ل ْ ل َ ] (ع اِ) چراغ پایه . ◄ باران . ج، هلل . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
هلة. [ هَِ ل ْ ل َ ] (ع اِ) نموداری ماه نو. (منتهی الارب ).
هله . [ هََ ل َ / ل ِ ] (صوت ) هان . هین . الا. هلا. حرف تنبیه است به معنی آگاه باش، توجه کن، به هوش باش : گفت این بار ار کنم این مشغله کاردها در من زنید آن دم هله . مولوی .