هلبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هلبة. [ هَُ ب َ ] (ع اِ) یکی از هلب . ◄ هلبة الشتاء؛ سختی سرما. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (اِخ ) ستاره ای است . (از اقرب الموارد). نام کوکبی از دب اکبر. (نفائس الفنون ).
هلبة. [ هَُ ل ُب ْ ب َ ] (ع اِ) هلبة الشتاء و الزمان ؛ سختی آن . (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ).