هلاکوخان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هلاکوخان . [ هَُ ] (اِخ ) قاجار قوینلو. بزرگترین پسر حسنعلی میرزا شجاع السلطنه و مادرش دختر مرتضی قلی خان عموی ناصرالدین شاه بوده است . وی مدتی در خراسان وکرمان و شیراز حاکم بوده و سپس به نجف رفته و در سال ١٢٧١ هَ . ق . درگذشته است . خط خوش داشته و در غالب کمالات مقام بلند یافته است . غزلی دارد بدین مطلع: تا بو که من خلاص کنم دل ز هجر یار قم یا غلام یک شط بغداد می بیار. (از مجمعالفصحاءچ سنگی تهران ج ١ ص ٦٢).