هقم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هقم . [ هََ ق َ ] (ع مص ) سخت گرسنه گردیدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
هقم . [ هََ ق ِ ] (ع ص ) مرد سخت گرسنه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
هقم . [ هَِ ق َم م ] (ع ص ) مرد بسیارخوار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) دریا. (از منتهی الارب ). و در اللسان به معنی دریای فراخ عمیق است . (از اقرب الموارد).