هفوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هفوت . [ هََ ف ْ وَ ] (ع اِمص ) لغزش و خطا کردن . (غیاث ) : از سر هفوت و عثرت ما برخیزد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). ◄ مجازاً، بیهوده گویی . (غیاث از منتخب و صراح ). رجوع به هفوة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هفوت . [ هََ ف ْ وَ ] (ع اِمص ) لغزش و خطا کردن . (غیاث ) : از سر هفوت و عثرت ما برخیزد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). ◄ مجازاً، بیهوده گویی . (غیاث از منتخب و صراح ). رجوع به هفوة شود.