هفتواد

هفتواد. [ هََ ف ْت ْ ] (اِخ ) شخصی بوده که هفت پسر داشته، چه واد به معنی پسر هم هست . (برهان ). نام مردی از کچاران . (لغات شاهنامه ) : بدین شهر بی چیز خرم نهاد یکی مرد بُد نام او هفتواد بر این گونه بر نام وآوازه رفت ازیرا که او را پسر بود هفت . فردوسی .