هفت گیسودار

هفت گیسودار. [ هََ ] (اِخ ) بنابر مشهور از جمله ٔ چهل وهشت صورت فلکی قدیم هفت صورت را «هفت گیسودار» نامیده اند: عواء، ذات الکرسی، حامل رأس الغول، مسک الاعنه، مراءةالمسلسلة، جبار (که آن را جوزا نیز گویند) و سنبله . (از رساله ٔ «شماره ٔ هفت و هفت پیکر نظامی » تألیف معین ص ٣٠). کنایه از هفت بنده است، و هفت ستاره را نیز گویند که سبعه ٔ سیاره باشد. ◄ هفت آسمان را هم گفته اند. (برهان ).