هفت گنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هفت گنج . [ هََ گ َ ] (اِ مرکب )نام نوایی از موسیقی . (یادداشت مؤلف ) : گه نوای هفت گنج و گه نوای گنج گاو گه نوای دیف رخش و گه نوای ارجنه . منوچهری . ◄ (اِخ ) هفت گنج خسرو پرویز: دیبه ٔ خسروی سوخته، بادآورد، افراسیاب، شادور، بزرگ خضرا، عروس . (یادداشت مؤلف ).