هفت پیکر

هفت پیکر. [هََ پ َ / پ ِ ک َ ] (اِ مرکب ) کنایت از هفت آسمان . (برهان ). ◄ هفت کوکب سیار. (برهان ). ◄ جایی که در آن هفت گونه نقش باشد : آن سراچه که هفت پیکر بود بلکه ارتنگ هفت کشوربود. نظامی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی