هفت نبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هفت نبی . [ هََ ن َ بی ی / بی ] (اِخ ) در عالم سفلی هفت نبی یا هفت ناطق ظهور کرده اند: آدم، نخستین ناطق است ولی ظاهراً نخستین بشر نیست . سپس نوح، ابراهیم، موسی، عیسی، محمد و محمدالقام به ترتیب مبعوث شده اند. محمدالقام پسر اسماعیل است که فرقه ای از سبعیه او را امام و قائم الزمان میدانند. بین هر دو تن ناطق یا نبی هفت صامت واسطه اند که اولین هر یک از این دسته ها ارجمندتر و به منزله ٔ معاون ناطق به شمار است و این عده را فاتق یا اساس نامند. فاتقان عبارتند از: شیث، سام، اسماعیل (پسر ابراهیم )، هارون، بطرس (طوری )، علی و به جای هفتمین یکی از مؤسسان فرقه ٔ سبعیه ٔ را نام برند مانند عبداﷲبن میمون . (از رساله ٔ «شماره ٔ هفت و هفت پیکر نظامی » تألیف محمد معین ص ١٠).