هفت سر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هفت سر. [ هََ س َ ] (ص مرکب ) موجودی که دارای هفت سر باشد. به کنایت، غیرعادی و ترسناک . - اژدهای هفت سر ؛ کنایه از فلک است : این هفت سر اژدهای خونخوار در گرد تو حلقه است چون مار. نظامی . فلکی کو به گرد ما کمر است چه عجب کاژدهای هفت سر است . نظامی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی