هفت رنگی

هفت رنگی . [ هََ رَ ] (حامص مرکب ) هفت رنگ بودن . حیله گری . ◄ (ص نسبی ) مکار و محیل . (آنندراج ).

هفت رنگی . [ هََ رَ ] (اِخ ) از شاعران خراسان است و این مطلع از اوست : همه شب سرگذشت کاکل دلدار میگویم به گیسویی گرفتارم از آن بسیار می گویم . (از مجالس النفایس میرعلیشیر نوایی ص ٣٩٢). هفت رنگی از شاعران قرن نهم هجری است .