فرهنگ لغت

هطلی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هطلی . [ هََ طَ لا / هََ لا ] (ع ص ) ابل هطلی ؛ شتران فرومانده در راه و یا واگذاشته بی ساربان . ◄ ناقة هطلی ؛ شتر ماده ٔ آهسته رو و کاهل و بطی ٔ. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

معنی هطلی | فرهنگ لغت