هطال

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هطال . [ هََ طْ طا ] (ع ص ) باران پیوسته ٔ بزرگ قطره ٔ نیک بارنده . (منتهی الارب ). من المطر و السحاب، الهاطل . (اقرب الموارد).