هض

هض . [ هََ ض ض ] (ع مص ) شکستن چیزی را و کوفتن . (منتهی الارب ). شکستن . (تاج المصادر بیهقی ). شکستن و خرد کردن . (اقرب الموارد). ◄ شکستن، دون هد و فوق رض . ◄ شتاب رفتن شتر. ◄ به روش نیکو رفتن مردم . ◄ برآغالانیدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).