فرهنگ لغت

هضیمة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هضیمة. [ هََ م َ ] (ع اِمص ) ستم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) خشمگینی . (منتهی الارب ). غضب . (اقرب الموارد). ◄ طعام که جهت مرده سازند. ج، هَضائِم . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).

معنی هضیمة | فرهنگ لغت