هضهاض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هضهاض . [ هََ ] (ع ص ) گشن گردن شکننده ٔ گشنان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به هضاض شود.