هش دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هش دار. [ هَُ ] (اِمص مرکب ) در اصل فعل امر از «هش داشتن » است اما به صورت اسم مصدر به کار میرود، مانند خبردار. - هش دار دادن ؛ خبر کردن . متوجه ساختن . رجوع به هش داشتن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هش دار. [ هَُ ] (اِمص مرکب ) در اصل فعل امر از «هش داشتن » است اما به صورت اسم مصدر به کار میرود، مانند خبردار. - هش دار دادن ؛ خبر کردن . متوجه ساختن . رجوع به هش داشتن شود.