هزبرافکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هزبرافکن . [ هَِ زَ اَ ک َ ] (نف مرکب ) شیرافکن . شیراوژن . شیرکش . شجاع . دلیر : دریغ آن هزبرافکن گردگیر دلیر و جوان و سوار و هژیر. فردوسی . بهومان سپرد آن زمان قلبگاه سپاهی هزبرافکن و رزم خواه . فردوسی . یل اژدهاکش به گرز و به تیر سوار هزبرافکن و گُردگیر. اسدی .