هزاوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هزاوه . [ هََ / هَِ وَ ] (اِخ ) قصبه ٔ دهستان فراهان سادات از بخش فرمهین شهرستان اراک . دارای ٢٧٣٦ تن سکنه است . آب آن از قنات و محصول عمده اش انگور، غله و میوه است . این قصبه از قراء قدیمی این ناحیه و دارای چشمه سارهای متعدد و آبهای گوارا و تاکستانهای فراوان است . مولد مردان بزرگی چون امیرکبیر و میرزا بزرگ قائم مقام و میرزا ابوالقاسم قائم مقام است . جلوس اباقاخان بن هلاکو به تخت سلطنت بعد از پدرش به سال ٦٦٣ هَ . ق . در این قصبه بوده است . در اراضی شمال قصبه موسوم به هزاوه ٔ پایین آثار بناهای قدیمی وجود دارد که گاه از آنها عتیقه و مسکوکاتی پیدا شده است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).