هرمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هرمة. [ هََ رِ م َ ] (ع ص، اِ) مؤنث هرم . ج، هرمات، هَرمی ̍. (منتهی الارب ). ◄ شیر ماده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
هرمة. [ هََ م َ ] (اِخ ) چاهی است در هرم بنی عوال در کوه غطفان از اکناف حجاز. (معجم البلدان ).
هرمة. [ هََ م َ ] (ع اِ) یکی از هرم . (منتهی الارب ). واحدةالهرم . (اقرب الموارد). رجوع به هرم شود.