هرقلوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هرقلوس . [ هََ ق َ ] (معرب، اِ) در زبان یونانی اراکلئیوس به معنی جاورس و حشیشةالورد بوده است . (از حاشیه ٔبرهان چ معین ). به لغت یونانی نوعی از کاسنی صحرایی باشد که آن را هرقلوه نیز گویند. (برهان ). نوعی از هندبای بری است و نزد بعضی ابوخلسا و نزد بعضی قرصعنة. (فهرست مخزن الادویه ). رجوع به دزی ج ٢ ص ٧٥٥ شود.