هرزه لای
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (ص فا.) بیهوده گو، یاوه گو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) (ص فا.) بیهوده گو، یاوه گو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هرزه لای . [ هََ زَ / زِ ] (نف مرکب ) آنکه بیهوده سخن می گوید و پوچ میگوید. (ناظم الاطباء) : ز درد روبه عشقش چو شیر می نالم اگر چه همچو سگم هرزه لای میداند. سعدی . رجوع به هرزه لا شود.