هردری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هردری . [ هََ دَ ] (ص نسبی ) هرجایی . آنکه هردم به دری روی آورد. که هردم به در خانه ای رود : آن یکی نوری ز هر عیبی بری وین یکی کوری، گدایی هردری . مولوی . ◄ بی پایه . بی اساس . بی ربط : دعوی او سرسری بوده ست و سخن او هردری . (جهانگشای جوینی ). رجوع به هرجایی شود.
مترادف و متضاد واژهدان
بیاساس، بیپایه، بیربط بیثباتی هرجایی