هربان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هربان . [ هََ رَ ] (ع مص ) گریختن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ شتافتن در راه رفتن . ◄ دور شدن در زمین . ◄ غرق شدن در کاری . (اقرب الموارد). ◄ نیمه ٔ میخ فروشدن به زمین . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به هرب شود.