هراکله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هراکلة. [ هََ ک ِ ل َ ] (ع اِ) ماهی سطبر تناور. (منتهی الارب ). ضخام السمک . (اقرب الموارد). ◄ سگ ماهی . (منتهی الارب ). کلاب الماء. (اقرب الموارد). ◄ شتر آبی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ ستور دریایی کلان سرین . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ گردآمدنگاه امواج دریا. (منتهی الارب ). و مفرد آن هِرکَل است . (اقرب الموارد).
هراکله . [ هَِ ل ِ ] (اِخ ) هراکلا. ارگله . شهر مهاجرنشین یونانیها در آسیای صغیر. رجوع به هراکلا شود.