هراشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هراشی . [ هَِ شی ی ] (اِخ ) محمدبن علی بن ابراهیم هراشی، مکنی به ابوعبداﷲ از علمای ادب و مترسلان بلیغ بود. اصل وی از کاث خوارزم است و او را کتابی است در شرح دیوان متنبی و کتاب دیگری در تصریف . نیز مجموعه ٔ رسائل و اشعار از وی برجاست . به سال ٤٢٥هَ . ق . / ١٠٣٤ م . درگذشت . (اعلام زرکلی ج ٣ ص ٩٤٥).