هرآیینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هرآیینه . [ هََ ن َ / ن ِ ] (ق مرکب ) هرآینه . ناچار و لاعلاج و لابد و بی شک و بی دغدغه و علی کل حال : ندارم هرآیینه از شاه راز و گرچه بخواهد زمن گفت باز. فردوسی . هرآیینه خرد داری و دانی که تو امروز در شهر کسانی . فخرالدین اسعد. ◄ (ص ) ظاهر و روشن . ◄ واجب . (برهان ). رجوع به هرآینه شود.