هذلول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هذلول . [ هَُ ] (ع ص، اِ) مرد سبک . ◄ سبک از تیر و گرگ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ اسب دراز درشت اندام . (منتهی الارب ). اسب دراز سخت اندام . (اقرب الموارد). ◄ پشته ٔ خرد. (منتهی الارب ). تل صغیر. (اقرب الموارد). ◄ آبراهه ٔ خرد. ◄ ریگ ریزه . ◄ آفت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ فتنه . (منتهی الارب ). ◄ اول شب یا بقیه ٔ آن . ◄ باران که از دور دیده شود. ◄ ابر باریک . ج، هذالیل . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).