هذر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هذر. [ هََ ذَ ] (ع مص ) بیهوده و باطل شدن کلام کسی . (منتهی الارب ). بسیار شدن باطل و خطا در کلام کسی . (اقرب الموارد). ◄ (اِ) بسیار هیچکاره و بلایه .(منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ سخن بیهوده و ردی . (منتهی الارب ). هذیان . (ناظم الاطباء).
هذر. [ هََ ذُ ] (ع ص ) مرد بسیارسخن و بیهوده گوی .(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به هَذّار شود.
هذر. [ هََ ذِ ] (ع ص ) بسیارسخن و بیهوده گوی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).