هذر

(هَ ذَ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) پریشان گفتن، سخن باطل گفتن.<BR>۲- (اِ.) سخن بیهوده.<br>

(هَ ذِ) [ ع. ] (ص.) مرد بسیار سخن و بیهوده گوی.

(هَ ذَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) پریشان گفتن، سخن باطل گفتن. ۲- (اِ.) سخن بیهوده.

هذر. [ هََ ذَ ] (ع مص ) بیهوده و باطل شدن کلام کسی . (منتهی الارب ). بسیار شدن باطل و خطا در کلام کسی . (اقرب الموارد). ◄ (اِ) بسیار هیچکاره و بلایه .(منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ سخن بیهوده و ردی . (منتهی الارب ). هذیان . (ناظم الاطباء).

هذر. [ هََ ذُ ] (ع ص ) مرد بسیارسخن و بیهوده گوی .(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به هَذّار شود.

هذر. [ هََ ذِ ] (ع ص ) بسیارسخن و بیهوده گوی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).