هدی

(هَ) (اِ.) زراعتی که توسط آب باران مشروب شود؛ دیم، دیمه.

(هُ دا) ۱- (مص م.) راه راست نمودن. ۲- (اِمص.) راهنمایی، راست راهی. مق ضلالت. ۳- (اِ.) راه درست.

(هَ) [ ع. ] (اِ.) قربانی که به مکه فرستند.