هدش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هدش . [ هََ دِ ] (اِخ ) (کاخ ...) رجوع به کاخ هدش شود.
هدش . [ هَِ دِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میانکوه بخش مهریز شهرستان یزد واقع در ١٩ هزارگزی باختر مهریز، کنار راه ثانی آباد و ٢٣ هزارگزی جنوب باختر جاده ٔ یزد. جایی است کوهستانی، معتدل و دارای ٣٩٥٥ تن سکنه . از قنات و رودخانه مشروب میشود. محصول عمده اش غلات و شغل مردم زراعت است . هنر دستی آنها کرباس بافی و نساجی است . یک دبستان نیز در آن تأسیس شده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).
هدش . [ هََ ] (ع مص ) برانگیخته شدن سگ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).