هجیمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هجیمة. [ هََ م َ ] (ع ص، اِ) شیر که در مشک نو ریزند و دوغ ناکرده خورند. (منتهی الارب ). ◄ شیر دفزک . (منتهی الارب ). شیر غلیظ. (اقرب الموارد). ◄ شیر جغرات شده . (منتهی الارب ). ◄ شیر نزدیک جغرات شدن رسیده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).