هجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هجه . [ هَِ ج ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میشه پاره بخش کلیبرشهرستان اهر، واقع در دوازده هزار و پانصدگزی باخترکلیبر و ١٣ هزارگزی راه شوسه ٔ اهر به کلیبر. ناحیه ای است کوهستانی، معتدل و دارای ١٣١ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ قره سو و چشمه و محصول آن غلات است . اهالی به زراعت و گله داری مشغولند و صنایع دستی آنان قالی و گلیم بافی است . راه مالرو دارد این ده به دو محل نزدیک بهم به نام هجه بالا و پائین تقسیم شده . جمعیت هجه ٔ بالا ٥٨ تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).