هجنع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هجنع. [ هََ ج َن ْ ن َ ] (ع ص ) دراز آکنده از هرچیزی . (منتهی الارب ). ◄ الطویل الضخم . (اقرب الموارد). مرد دراز پرگوشت . (منتهی الارب ). ◄ شترمرغ کل که در آن هنوز بقیه ٔ قوت باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ شتربچه که در شدت گرما زاده باشد. (منتهی الارب ). من اولاد الابل ما نتج فی حمارة القیظ. ج، هجانیع. (اقرب الموارد).