هجن

(هَ جَ) [ ع. ] (اِ.) جِ هجنه.<br>

(هَ جَ) [ ع. ] (اِ.) جِ هجنه.

هجن . [ هَُ ج ُ ] (ع ص، اِ) ج ِ هجین . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). هجناء. رجوع به هجناء شود.

هجن . [ هَُ ](ع ص، اِ) ج ِ هجینة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

هجن . [ هَُ ج َ ] (ع اِ) ج ِ هجنة؛ عیب و قبح کلام، یا آنچه کلام را معیوب گرداند. (از اقرب الموارد) : آن سخن باشد سخن نزدیک من کز دین بود و آن سخن کز دین برون باشد نباشد جز هجن . ناصرخسرو. رجوع به هجنة شود.