هجز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هجز. [ هََ ] (ع مص ) گذشتن اندیشه ای به دل . (منتهی الارب ). هجس . ◄ (اِ) آواز نرم که شنوده شود. (منتهی الارب ). هجس . (اقرب الموارد). مؤلف اقرب الموارد نویسد: آوازی که شنوده شود و فهمیده نشود. رجوع به هجس شود.