هجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هجان . [ هَُ ج ْ جا ] (ع اِ) ج ِ هجیج . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد). اصابنا مطر سالت منه الهجان . (از اقرب الموارد). رجوع به هجیج شود.
هجان . [ هَِ ] (ع ص، اِ) ج ِ هجینة. (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به هجینة شود. (معجم متن اللغة).
هجان . [ هَِ ] (ع مص ) هجنة. قبل از بلوغ زناشویی کردن . ◄ گشن گرفتن و زاییدن در دوسالگی . ◄ هجنت زندته ؛ شعله ور نشد آتش زنه با یک زدن چخماق .لم تور بقدحة واحدة. هجانة. هجونة. ◄ بارور شدن درخت خرما در کوچکی . (از معجم متن اللغة).