هثهاث

هثهاث . [ هََ ] (اِخ ) ابن ثور السدوسی . جاحظ در البیان و التبیین نام وی را در ذیل باب لحن آورده است . رجوع به البیان و التبیین ج ٢، ص ١٦٧ شود.

هثهاث . [ هََ ] (ع ص ) شتابی کننده . (منتهی الارب ). شتاب کننده . (ناظم الاطباء). سریع. (از معجم متن اللغة) (تاج العروس ). شتابنده از انسان و حیوان . (از اقرب الموارد). ◄ آمیخته . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). شی ٔ هثهاث ؛ مختلط. درهم . (از اقرب الموارد). ◄ دروغگوی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). کذاب . (معجم متن اللغة) (تاج العروس ): رجل هثهاث ؛ کذاب . (اقرب الموارد). هثاث . ◄ شهر بسیارخاک . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (معجم متن اللغة) (تاج العروس ): بلد هثهاث ؛ کثیرالتراب . (از اقرب الموارد). ◄ پاسپرده . ◄ ستم کننده . (ناظم الاطباء). ◄ (اِمص ) حکایت بعض از سخن الثغ. (معجم متن اللغة). حکایة بعض کلام الالثغ. هثهثة. (تاج العروس ).