هتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هتی . [ هَُ ت َی ی ] (اِخ ) (الَ ...) شهر یا آبی است . (مهذب الاسماء).
هتی . [ هََت ْی ْ ] (ع اِ) وقتی از شب . (منتهی الارب ). وقت و هنگام، بخصوص هنگام از شب . (ناظم الاطباء): مضی هتی من اللیل ؛ یعنی هزیع، ثلث یا ربع آن . (معجم متن اللغة). ج، اهتاء. (معجم متن اللغة). هت ء [ هَِ / هََ ت ْ ءْ ] .
هتی . [ هََ تی ی ] (ع اِ) وقت . هنگام . (اقرب الموارد) (تاج العروس ) (منتهی الارب ). هزیع.بیشتر در شب و گاهی در مورد روز هم استعمال شود. (معجم متن اللغة). قسمتی از زمان . هَت ء. هِت ْءْ. هَتی ٔ.هِتاء. هیتْاءْ. هیتاء. هَتاءة. هُتاءَ. هِتَاءْ.