هتیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هتیان . [ هََ ت َ ] (ع اِمص ) افزونی در سخن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ آکندگی و انباشتگی . (ناظم الاطباء).
هتیان . [ هََ ت َ ] (ع اِ) شتران ریزه . ◄ مردم خرد و فرومایه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ آکنه ٔ بالش و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ).