هتکه پشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هتکه پشت . [ هََ ک ِ پ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بیشه، بخش مرکزی بابل . واقع در ٥/٥ هزارگزی جنوب خاوری بابل و ١/٥ هزارگزی خاور شوسه ٔ بابل به گنج افروز. در دشت قرار گرفته و هوایش معتدل مرطوب و مالاریایی است . سکنه ٔ آن ٢٢٠ تن میباشد. از رودخانه ٔ هتکه که از شعب بابل رود است مشروب میشود. محصولاتش برنج، غلات، پنبه و نیشکر است . اهالی به زراعت مشغولند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣). در مازندران و استرآباد، تألیف رابینو این اسم به صورت هَتَکاپُشت آمده است .