هتک حرمت

هتک حرمت . [ هََ ک ِ ح ُ م َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) شکستن حرمت . دریدن حرمت . (زمخشری ). بی احترامی . رسوایی . بی آبرویی . بی عزتی : اگر تو پرده بر آن زلف و رخ نمی پوشی به هتک حرمت صاحبدلان همی کوشی . سعدی .