هبیریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هبیریة. [ هَُ ب َ ری ی َ ] (ص نسبی، اِ) نام دیناری است از سکه های دوره ٔ بنی امیه که در زمان خلافت یزیدبن عبدالملک، بوسیله ٔ عمربن هبیرة زده شد. عیار آن سکه ٦ دانه بود. پس ازبنی امیه، منصور خلیفه ٔ عباسی فقط سه سکه از نقود اموی را پذیرفت و آن سه عبارت بود از هبیریة، خالدیة ویوسفیة که سالها رواج داشتند. عمربن هبیرة و خالدبن عبداﷲ البجلی و یوسف بن عمر که هرکدام یکی از این سکه ها را زده و به نام خود ایشان معروف شدند، هر سه ازعمال بنی امیه در عراق بودند. (از النقودالعربیة).